Ik word non! (of toch maar niet?)

terwijl ik voor de zoveelste keer op mn telefoon kijk verbaas ik me erover.... het mannelijk brein...(als ze dat al hebben)

Het verbaasd me telkens weer, hoe simpel sommige mannen zich ergens vanaf lijken te maken. Hoe ze reageren in bepaalde situaties waar ik het niet in mn hoofd zou halen om zo te reageren, integendeel! Iemand laten stikken als je ze nodig bent? ik zou niet durven! Iemand niet even spontaan bellen al was het maar effe weltrusten te zeggen of gewoon even de ander zijn stem te horen, dat kan er niet eens af... De laatste week heb ik regelmatig met een "What the fuck!"mijn smsjes gelezen of de mailbox gecontroleerd. Waar sommigen het lef vandaan halen, en zich ook nog ergens achter durven te verschuilen...ja zo lust ik er nog wel tien hoor! Nee, ik word non, lijkt me vele malen beter. Gezellig zingen in een klooster, Jorian erbij die lekker loopt te socializen, Kopje thee met een kaakje erbij, het lijkt me genieten maar dan dat andere deel, je leven wijden aan een God, dat vind ik dan weer een wat minder deel ervan. Het gewaad lijkt me wel wat, komen mn (te) ronde vormen minder goed uit, en zwart kleed af dus ja, en die cape is weer erg handig voor mn haar dat momenteel zo pluist en kroest door de krullen die erin zitten omdat ik het perse lang wil hebben maar nu in zon stomme overgangs lengte zit dat ik het er anders steeds maar weer af laat knippen (welke neiging ik nu ook heb...) Terwijl ik mn ontplofte chocomelk uit de magnetron haal en de resten chocomelk van het deurtje en de glazen plaat afveeg vraag ik me af of je dat wel kan doen in het klooster..Chocomlek laten ontploffen in de magnetron, 's avonds heerlijk onderuitgezakt op de bank hangen met een stomme film of serie op de tv waar je amper naar kijkt omdat je ondertussen de net bezorgde flair zit te lezen, naar de keuken sjokken om wat lekkers te snaaien, (rond zijn we toch al) of een stuk fruit te schillen omdat dat nu eenmaal vele malen beter is voor de lijn (welke lijn?!) en of ik daar ook zo heerlijk in mn veel te ruime pyama door t huis heen kan sloffen gewoon omdat dat zo lekker zit. OK je hebt altijd iemand om je heen, altjid gezelschap, maar ow wat zou ik het missen om even met Jo naar de winkel te lopen, de alledaagse "wat gaan we vandaag weer eten"boodschappen te halen, even door de stad te zwermen op zoek naar leuke dingen die eigenlijk niet nodig zijn maar owzo leuk... en ik bedenk me dat ik er denk ik toch niet hoor, ik vind dit leventje veel te leuk, ondanks de teleurstelling om iets dat niet zo mocht zijn.... maar misschien, heel heel misschien volgend jaar met kerst, of sinterklaas.... komt er voor mij onder de boom, in mn schoen of in de zak vanuit spanje, wel een leuk en liefdevol kadootje voor mij...

Print dit | Verstuur dit | Hits: 732