Hemd van je Lijf: Mirandatjuh

Een hoop geduld is op de proef gesteld.. Zowel van de lezers van het forum als die van Mirandatjuh die pas na een héle lange poos har vragen kreeg.. Miranda ook wel bekend als Mirandatjuh is na lang wachten eindelijk mama van haar kleine meid Thirza.. Aan de volgende vragen is ze "onderworpen" en ik dank haar voor haar snelle beantwoorden daarvan.. Het Hemd van Mirandatjuh's lijf:

Na lang wachten was het dan eindelijk zover! Zwanger en nu inmiddels mama van Thirza.. Wat waren voor jou momenten tijdens je zwangerschap en of bevalling/ kraamweek die in je geheugen gegrifd staan en die er waarschijnlijk ook nooit meer uit zullen gaan?

Natuurlijk het moment van de positieve test. Na iets meer dan 3 jaar hard knokken was het eindelijk gelukt. Alle echo's waren stuk voor stuk bijzonder. De bevalling blijft me altijd bij natuurlijk. Verder heb ik ontzettend genoten van de zwangerschap en daar ben ik erg blij om achteraf. Ik heb goed aangegeven wat ik op mijn werk wel en niet meer kon en ze waren gelukkig ook voor rede vatbaar. Denk toch dat ik, door voor mezelf op te komen, meer heb genoten van de zwangerschap, dan wanneer ik dit niet had gedaan.

Hoe is het nu om je man/ partner als vader te zien en wat kenmerkt hem als papa?

Hij was tijdens de zwangerschap ook erg betrokken overal bij. Hij ging het liefst elke keer mee naar de controles en alle echo's, maar er moest natuurlijk ook gewerkt worden. Des te langer ik zwanger was, des te meer hij zich er op begon te verheugen dat ze geboren werd. Hij was steeds diegene die, als we langs een winkel liepen, zei: zullen we even kijken of er wat leuks hangt? Hoeveel kleertjes hij wel niet gekocht heeft haha. Nu Thirza geboren is, is hij zo leuk en lief met haar. In de kraamweek hebben we kenbaar gemaakt aan de kraamhulp dat we het liefst hadden dat ook hij er zoveel mogelijk bij betrokken werd omdat hij na 2 dagen weer moest werken. Uiteindelijk heeft hij veel geleerd en wist ie na 2 dagen kraamzorg mee te hebben gemaakt nog meer als mij! Hij doet het gewoon uit zichzelf, wat ik soms erg fijn vind, en dat geeft ook mij soms wat meer ruimte om tijd voor/aan mezelf te besteden.

Wat zou je vragen aan "God" als je een vraag mocht stellen?

Oh mensen, wat een moeilijke vraag! Wat vraag je aan 'God'? Ten eerste, ik geloof niet, maar geloof wel dat mensen naar de 'hemel' gaan. Laat ik het zo stellen; ik geloof wel dat er een plek voor iedereen is na de dood. Dan zou ik willen vragen aan 'God' hoe het gaat met mijn mans ouders en wat zij vinden van de manier waarop wij het doen. Zijn ouders zijn jong gestorven, zijn moeder heb ik helaas niet gekent, zij is in 1991 al overleden. Zijn vader heb ik 1 jaar gekend en is in 2003 overleden. Ze hebben alles gemist van ons, denk aan samenwonen, trouwen, huis kopen en natuurlijk Thirza. Ik ben erg benieuwd hoe zij vinden dat wij het doen, als dat kon natuurlijk.

Mirandatjuh: Probeer eens in het kort weer te geven wie je bent en wat je goede of minder goede eigenschappen zijn.

Miranda, 25 jaar, woon in Drenthe. Getrouwd, nu dus een dochter Thirza. Ik ben officieel 'interieurverzorgster' haha, schoonmaakster dus, maar binnen het bedrijf eigenlijk manusje van alles. Van schoonmaakster tot vervangend leidinggevende.
Kwa persoonlijkheid ben ik erg rustig, best verlegen. Ik hou van normale eerlijkheid, ik hoef ook niet alles te weten, maar wil wel dat mensen eerlijk tegen mij zijn als het om mij gaat.
Minder goede eigenschappen; mijn grootste, en je kan gerust zeggen slechtste eigenschap, is toch wel het nagelbijten. Mijn 2e minder goede eigenschap is vaak wel mijn verlegenheid. Niks durven te zeggen in situaties waarin je eigenlijk voor jezelf op moet komen.
Goede eigenschappen; Eerlijkheid. Eerlijkheid duurt het langst zeggen ze wel. Een leugentje om bestwil, oke.. maar verder zoveel mogelijk proberen eerlijk te zijn. Verder kan ik goed luisteren naar andere mensen.

Wat is jouw levensmoto en wat zou je Thirza graag mee willen geven?

Ik heb niet een 'echt' levensmotto, maar pluk de dag, geniet van het leven want het kan zomaar voorbij zijn. Zoals ik al eerder zei is in de familie van mijn man ontzettend veel gebeurd en dat heeft ook voor nare ruzies gezorgd. Je moet ontzettend genieten, ook van de normale dingen zoals naar je werk gaan. Ik ben erg blij dat ik werk heb, dat ik auto kan rijden, dat ik op bepaalde vlakken onafhankelijk ben en niet altijd terug moet vallen op andere mensen.
Ik wil ook Thirza meegeven dat ze vooral moet gaan genieten van alles. Haar vooral leren om voor haar zelf op te durven komen, omdat ik weet hoe het is als je dat niet altijd durft. Verder wil ik haar meegeven dat ze haar hart moet volgen.

Is het moederschap hetgeen wat je er van verwacht had.. Heeft het je verandert of heeft het zaken versterkt? Noem eens twee dingen die exact zo zijn zoals je had verwacht en 2 dingen die totaal anders zijn gebleken.

Ik heb al veel af kunnen kijken en oefenen met de kids van onze vrienden dus over het algemeen wist ik wel hoe alles in zijn werk ging. Ik had niet echt verwachtingen van het moederschap. Ben wat dat betreft erg nuchter en vaak 'zie ik wel hoe het gaat'. Ik ben alleen vaak nog wel verbaasd over hoe het allemaal soms 'automatisch' gaat. Ik las in de zwangerschap erg veel over van alles en nog wat, en nu merk ik dat het eigenlijk vanzelf gaat met bepaalde dingen. Heel gek, maar toen Thirza een paar dagen oud was, had ik het gevoel dat het nooit anders is geweest. Het voelde gelijk zo gewoon. Ik heb niet echt dingen waarvan ik denk: zoo dat was even een domper, of dat is heel anders. Het enige is dat, wat er ook gebeurd, Thirza nu op nr 1 staat. Het leek me alleen wat moeilijker dan het uiteindelijk is, maar dat zal ook vast aan Thirza liggen, ze is best een makkelijk kindje. Wat ik vooral geleerd heb is dat vaak je eigen (moeder)gevoel klopt en het belangrijk is naar je eigen intuitie te luisteren. Jij alleen kent je kindje het best en weet vaak zelf heel goed wat hij of zij nodig is.

Ieder mens heeft in zijn leven zo van die momenten dat het schaamrood je niet alleen op de wangen staat maar dat je soms het liefst zachtjes zou verdwijnen in de grond.. Wat is jouw meest beschamende moment in je leven?

Haha, heb je even? Ik heb vaak van die dingen waarbij ik achteraf denk: had ik toch beter niet kunnen doen. In het midden van het bomvolle centrum uitglijden over uitrijplaten bij een bouwplaats, en met je kont in de blubber vallen, terwijl je int centrum was om te shoppen. Voorover van mijn fiets donderen omdat mijn stuur los zit, midden op de oversteek op de weg. Maar echt iets groots kan ik me niet goed herinneren. ik heb hier lang over nagedacht maar ik ben denk ik toch een persoon van de meerdere kleine schaammomentjes.

Thirza is nog maar amper een maandje oud.. Maar stel die dame gaat puberen.. Wat hoop je dan wat ze NIET gaat overnemen van de pubertijd van mama.. Kortom hoe was jij als puber?

Nou, ik hoop dat ze mijn pubertijd een beetje overneemt. Die van papa mag ook wel. We waren allebei erg rustig als kind, ook tijdens de pubertijd. Het enige wat ik kan bedenken is dat ik hoop dat ze veel meer voor haarzelf op gaat komen dan ik deed in mijn pubertijd en hopelijk niet zo verlegen word als mama, want dat kan soms erg lastig zijn.

Wil je zelf nog iets kwijt aan ons.. Iets wat zo kenmerkend is voor jou en wat niet mag ontbreken aan deze HVJL?

Ik wil iedereen bedanken voor de vragen. Alhoewel het een poosje heeft geduurd, zijn de vragen ontzettend origineel maar ook wel erg moeilijk! Ik 'hang' nu al een paar jaar rond op dit forum en ben er erg blij mee. Het is echt een deel van mijn dag geworden. Ik hoop dat we nog vele jaren kunnen genieten van dit forum!

En ja, ik mag dan in het dagelijks leven erg rustig zijn, als ik online ben haal ik dat wel weer in haha. Dat is vaak wat ik hier hoor, ik ben een meid van veel woorden

Aan wie geef je het stokje eventueel door en wat is jouw vraag?

Pff! En toen was daar die vraag.. al heb ik bijna een half jaar de tijd gehad het blijft moeilijk. Maar na even rondgeneusd te hebben op het forum ben ik erg benieuwd naar Ansje.

Ik heb haar tijdens haar zwangerschap best wel veel gevolgd. Daarna is het eigenlijk wat minder geworden. Ze vertelde in haar eerste paar berichten over haar onverwachte zwangerschap en ziekte.
Mijn vraag aan haar is: Hoe is het gegaan met je toen Axl geboren is? Heeft de MS je weleens veel in de weg gezeten bijvoorbeeld bij het verzorgen van Axl? En hoe gaat het nu?

Print dit | Verstuur dit | Hits: 877