Kindermishandeling

Sorry, maar ik ben het niet met je eens. Het gaat in die spotjes niet om ouders die af en toe eens uitvallen tegen een kind, maar om ouders die hun kinderen altijd het gevoel geven 'was jij maar niet geboren' - dat is in elk geval hoe ik de spotjes opvat - en dat is ontzettend schadelijk voor een kind. Het gevoel krijgen niet gewenst te zijn, nota bene door je eigen ouders!

Ik heb een poosje (jaren geleden) in de buurt gewoond bij een jongetje waar altijd tegen geschreeuwd werd. Altijd. Ik heb zijn grootouders (bij wie hij woonde) nooit op normale toon tegen hem horen praten. En ik heb er nog steeds spijt van dat ik dat nooit ergens heb kunnen melden, maar ik wist toen echt niet waar dat zou kunnen.

Oh, en ik heb natuurlijk nog geen lastige peuter, maar een corrigerende tik vind ik NOOIT kunnen.

Nee hier ben ik het ook zeker niet mee eens.

Heb je er een hekel aan omdat je je van binnen fout voelt? en bang bent dat de buren gaan bellen???

Als je het alleen af kunt door de ouderwetse corrigerende tik te geven, moet je je toch eens gaan verdiepen hoe je een kind het best kunt aanpakken in lastige en soms vervelende situaties.Ik ben zwanger van de derde en heb nog nooit mijn handen hoeven te gebruiken, en schreeuwen vind ik ook niet kunnen,das ook een vorm van mishandeling hoor! je kinders nemen trouwens jouw gedrag vanzelf over..dus weet wat je dan te wachten staat.

Een rustige moeder die zich niet laat stressen door haar kind, krijgt alles voor elkaar ;-)op een lieve manier...zoals je moeder hoort te zijn.

De spotjes vind ik supergoed! Laat iedereen maar weten wat hij/zij moet doen, als diegene een kind ziet/hoort wat zelf nog niet voor zich op kan komen. Laat al die ouders maar uitleggen waarom ze zo handelen...zij kunnen beter voor paal staan, dan dat er weer een kind over het hoofd gezien wordt!

't spijt me maar ik deel mijn mening met die van Gaia, ik zal niet zeggen dat ik nooit mijn tax bereikt heb en uit een verlies van zelfbeheersing harder roep als ik eigenlijk wil, maar ik vind dit achteraf wel heeel slecht van mezelf en probeer dit ook niet te laten gebeuren. Gelukkig komt het ook zelfde voor.

Ik vind niet dat je dan zonder emoties opvoed, maar een warm thuis creeerd, waarin je echt niet alles goed moet vinden en wel consequent moet blijven, maar dat hoeft in mijn ogen niet samen te gaan met schreeuwen en al helemaal niet met de arm stevig beet te pakken of een tik op de vingers te geven, want dat is mij (voor mij persoonlijk) uit den boze. Iedere ouder mag daar zijn eigen interpetatie op na houden en zal ook nooit zeggen dat je dus een slechte ouder bent als je dit wel doet, want ik geloof heilig dat bij het meerendeel waar dit wel gebeurd er verder een veilige en warme thuis haven is voor de kids, maar wil absoluut niet dat dit met mijn kinderen gebeurd, puur omdat ik vind dat dit uit onmacht bij jezelf vandaan komt inplaats van dat het kind zo lastig zou zijn. Ik ben er dan ook van overtuigd dat je met een goed gesprek veel meer oplost dan met een tik op de vingers, want daar leert een kind vrij weinig van, behalve dat als je dat doet het pijn doet. Ik wil mijn kinderen de normen en de waarde in dit leven mee geven en heel veel eerlijkheid. En dat gaat in mijn ogen niet gepaart met een tik op de vingers of schreeuwen, maar met heel veel geduld, openheid en consequentheid.

De reclames op tv vind ik niet slecht, je zou eens de cijfers moeten weten bij hoeveel kinderen het verder gaat als wat jezelf beschreef, dit is ongelofelijk hoog, en dan heb ik het enkel over de cijfers waarbij kindermishandeling bekend is. En dan heb ik het echt niet over de kinderen die wel eens een tik op een vingers krijgen...

Hier de overburen even als voorbeeld, zij zegt letterlijk: "er zit helemaal niks goeds in B...."

Er wordt geschreewd tegen hem waar je u tegen zegt, hij krijgt straffen die zo niet in verhouding staat tot de daad die hij deed en zo ongeloofelijk niet te overzien zijn. Uiteraard liggen alle problemen die dat gezin heeft enkel aan B.... En dan heb ik het over mensen, waarvan niemand dit zou verwachten, helaas komt dat veel te veel voor...

Nee het spotje is niet voor die mensen een keer schreeuwen tegen hun kind uit onmacht waar dit sporadisch voor doet, maar helaas komt kindermishandeling veel en veel te vaak voor!

ik ben het deels eens met jullie allemaal.

tuurlijk hoor je je kind niet te mishandelen in dat opzicht zijn de spotjes prima! maar ook ik vind dat er soms best eens wat harder opgetreden mag worden. als je kijkt naar de kids van tegenwoordig, wat die allemaal mogen, doen en zeggen. dat vind ik dus ook echt niet kunnen! als mijn kind mij dus slaat of iets dergelijks omdat hij lekker dwars is, vind ik dat ik best even flink mijn stem mag verheffen tegen hem en als het echt te ver gaat pak ik hem echt weleens bij zijn arm beed om hem mij aan te laten kijken en te vragen waar hij mee bezig is.

tuurlijk ik vind dat achteraf ook niet leuk, maar moet ik dan maar altijd de leuke lieve moeder uithangen en wachten op het moment dat hij lekker over mee heenloopt!?

ik vind dus dat wat ik hier boven schreef best moet kunnen, kinderen leren er ook van dat bepaalde dingen niet zomaar kunnen. het is niet zo dat ik altijd maar mijn stem verhef, dat doe ik echt alleen als hij echt tever gaat maarr ik ben zelf van mening dat hij er ook niet slechter van wordt. stel ik zou altijd op een zacht toontje tegen hem zeggen: sverre ik wil niet dat je dat doet, want anders wordt mama heelboos. en ik laat niet zien dat ik boos ben. heb ik het gevoel en dat merk ik hier ook dat hij er niks van leert. als ik laat merken dat ik toch echt wel boos ben werkt het wel. nu niet denkene dat ik altijd tegen hem sta te schreewen, want dan doe ik maar zelden, omdat het niet nodig is, maar ik vind dus wel dat je je stem mag verheffen, maar laat het daar wel bij!

maar het is idd waar dat er heel heel veel te veel gevallen zijn waar kinderen echt niet goed behandelt worden. dat zijn helaas veel meer gevallen dan wij misschien allemaal wel denken.

ik vind wel een groot verschil zitten tussen stem verheffen en schreeuwen

Nou dan zal ik in de ogen van een aantal vrouwen hier ook een hele slechte mama zijn, ik schreeuw toch af en toe ook tegen Yara, natuurlijk is het uit machteloosheid, maar op sommige momenten kan ik voor mijn gevoel niet anders, als ze weer boven op het hoofd van der broertje gaat klimmen, of hem aan zijn voeten trekt waardoor hij op zijn gezicht valt, ja dan schreeuw ik wel eens tegen haar uit machteloosheid... maar ik zie dat niet als mishandeling.

En een tik krijgt ze ook weleens, heb ze zelf ook weleens gehad en ik ben er niets slechter van geworden..

ik ben het ook niet met je eens sorry, tuurlijk verhef ik mijn stem wel eens tegen de kids en als ze het verdienen krijgen ze ook echt wel een tik over de vingers. Maar nog niet zo lang geleden was ik zo'n kind die die woorden dagelijks naar het hoofd gesmeten kreeg. En door die ervaringen zal ik nooit zo tegen mijn kinderen praten, vertel ze iedere dag hoe trots ik op ze ben en dat ik van ze hou, juist omdat ik het nooit te horen kreeg.

Ik vind dat er veel meer van deze reclames moeten zijn, laat mensen maar zien wat er achter gesloten deuren allemaal gebeurd, daarvoor hoeven er aan de buitenkant geen blauwe plekken te zitten.

die reclames zijn niet voor de enkele keer dat het gebeurd, die gaan over hoe er ALTIJD en DAGELIJKS met die kinderen om wordt gegaan...

iemand die zich door de reclames aangevallen voelt,moet misschien even verder denken waarom die zich aangevallen voelt. maar dat is mijn mening.

Ik ben het dus wel met je eens!!!!

Al deel ik niet je menig over de spotjes. Ik vindt wel dat je je ogen open moet houden voor mishandeling.

Ik ben tegen slaan, maar een tik op de vingers of en pest tegen de kont, ik kan niet garanderen dat mijn kinderen die nooit zullen krijgen. Wel kan ik garanderen dat ik rechtvaardig zal zijn en ook excuses zal aandieden als ik zelf fout zit. Ik heb vroeger ook wel eens en tik tegen mijn billen gehad, maar ik ben nooooooit mishandeld. Ik had het gewoon verdient! Ik vind dat er veel te lief wordt gedaan tegen de kids, teminsten, naar de buitenwereld toe....

trouwens als ik door mijn knien ga, en strang zeg: dat mag niet! wordt ik recht in mijn gezicht uitgelachen. Ik pak dan wel haar armpje vast of haar wangetjes. Dan maakt het wel indruk en stopt ze wel. En weet ze dat het menens is.

Allereerst wil ik je complementen geven voor je openheid Saar.. Want je durft je mening te geven in dit precaire onderwerp.. Het zou me verbaasd hebben als er geen horde mensen je mening niet zouden delen..

Laat mij dan ook maar een slechte moeder zijn maar Jan krijgt ook best wel eens een fikse uitbrander en ik denk dat hij dan vast wel van mening is dat zijn mama niet lief is.. Maar goed die krijgt hij ook niet voor niks..

En een tik op zn tengels heeft hij ook gehad omdat praten echt niet hielp..

Dus ik snap je verhaal maar al te goed..

Even een rectificatie ik heb NOOIT gezegd dat je dus automatisch maar een slechte moeder bent als je af en toe je zelfbeheersing verliest in de zin van een uitbrander geven of een corrigerende tik!

ik kan me ook haast niet voorstellen dat iemand nooit even zijn stem verheft of even schreeuwt tegen zijn kind?!

ik ben blij te lezen dat ik toch niet de enige ben die dat doet :)

Mwhahaha, als ik met een heel lief stemmetje tegen Romy zeg: "Meisje, ik heb liever niet dat je dat doet" Dan pist ze denk ik in d'r broek van het lachen!! En ik ook!

pffff ik vind het wel heel zwart wit hoor..

komop die spotjes gaan niet over een kind wat af en toe een uitbrander krijgt of eens een tik. Deze spotjes gaan om de kinderen die stelselmatig geslagen, genegeerd, uitgescholden, vernedert worden..

En ik vind het goed dat we er op gewezen worden eens verder te kijken dan onze neus lang is...

Ik ben het totaal niet met je eens.

Ik dnek namelijk wel dat een kind er slechter van wordt als het een tik krijgt. Corrigerende tik ben ik absoluut tegen.

vind net als Injo dat je het wel erg zwart wit maakt.

Die spotjes vind ik goed. ik schreeuw ook wel tegen mijn kinderen. Maar nooit en te nimmer zal je me horen zeggen dat ik wilde dat ze nooit geboren waren en dat ze moeten oprotten.

Er is een grens tussen schreeuwen en psychische mishandeling.

Daar maken de spotjes je attent op.

helemaal met lynne eens!

beetje zwart wit, maar het is waar dat iedereen weleens stem verheft tegen kind! spotjes zijn goed!

hihi debbes. luister romy dan niet!? haha. sverre ook niet hoor! hij heeft soms nu al weleens als ik boos ben (lees mijn stem verheft) dan zegt hij heel vrolijk: mama lachen. doet zijn mond wijd open om het even voor te doen op zijn manier. haha.

Ik denk dat je het ook wat verkeerd begrijpt, de spotjes zijn meer voor kinderen die echt mishandeld worden, en niet een tikje of een schreeuw dat zou denk ik niet best wezen anders werden alle kinderen mishandeld.

Een corrigerende tik tja ik ben er opzich niet op tegen liever niet maar als madam heel ver gaat (wat gelukkig niet vaak gebeurd) dan geef ik haar ook wel eens een klap voor dr bips (luier doet toch niet zeer) of een tikje

of je er slechter van word lijkt me zeer sterk, ik heb er in iedergeval nooit wat aan overgehouden als ik eens een tikje kreeg, zit ook weer een heel verschil in een tikje en een mep

pooh, moeilijke discussie.

ja, ook ik roep wel eens tegen Demco, en ik schaam me daar dan heel erg voor.

Denk dat t nu zo'n 3 keer is gebeurt, maar hij snapt natuurlijk niet waarom ik roep. Dus dat heeft geen zin.

Ik vind wel dat er hier soms zo 'belerend' wordt gedaan.

sorry maar zo voel ik het soms toch aan.

Niemand voed perfect op, we hebben allemaal onze fouten toch?

Ik ben er ook niet voor om een tik te geven, maar kan gebeuren denk ik...

Ik ken die spotjes niet, maar ik denk dat die idd gaan over als het ALTIJD zo is dat er tegen een kind wordt geroepen of geslaan...

in ieder geval, ik denk niet dat er hier op het forum ouders zijn die mishandelen :-) daarom zijn we er allemaal te erg mee begaan en zien we onze kids te graag :-)

ik ben het totaal niet met het stukje eens, en moet zeggen schrik er zelfs een beetje van!

ben ook blij te lezen dat andere dat ook hebben.

Ik wil hier absoluut niet mee zeggen dat ik niet eens geschreeuwt heb naar de kids, en ik heb ook 2 keer een tik(je) gegeven. maar ik voel me daar helemaal niet goed bij, en praat het ook niet goed vanmezelf. het komt alleen maar voort uit woede en onmacht, en ik bereik er niks mee met de kids

veder vind ik dat ik een voorbeeld voor mijn kids moet zijn, en ik wil ook niet dat hun schreeuwen en slaan, dus waarom zou ik het dan wel mogen als ik moe ben, of slecht geslapen heb etc etc,? dan mogen hun het ook!

en ik vind dat dus van niet, een stuk zelfbeheersing hierin vind ik belangrijk om aan te leren. hoe boos of moe je ook bent.

veder vind ik het alllerergste wat je tegen een kind kan zeggen, "was je maar nooit geboren" of iets in die trant. vind dat zoiets ergs!

ook vraag ik me af met wat je mensen van hogerhand bedoelt? en hoe die de kids opvoeden, wat voor mensen bedoel je dan? die de reclame spotjes hebben bedacht ofzo?

nou ja om kort te zeggen, ja ik heb me ook wel eens laten gaan en in de toekomst zal dat misschien ook nog wel gebeuren, maar ik vind het erg zwak vanmezelf, en heel erg. en maak dit ook duidelijk tegen de kids als het gebeurt.

kinderen zien genoeg emoties hoor, en boos zijn kan ook door je stem te verheffen, op ooghoogte aankijken en duidelijk praten, dan weten ze heus wel dat je boos bent. en het is kids eigen om door te gaan en te proberen en grenzen te zoeken. dat is heel gezond gedrag, en hoort bij het creeeren van een eigen persoontje.

ik heb vroeger ook eens een tik gehad, en alhoewel ik er niks aan over gehouden heb, heeft het ook niks voor mij toegevoegt. dus vind ik een tik totaal geen pedagosische waarde hebben.

het enige waar het in mijn ogen voor helpt, is om de onmacht van de ouder en de woede van de ouder iets weg te nemen.

nou ja een heel verhaal, maar ben gewoon best geschrokken van het stukje,

en ben zelf heel blij dat deze spotjes wel bestaan!

Nou veel reacties. Als eerste wil ik kwijt dat ik de spotjes heb bekeken en er niet uit haal dat het gaat om kids die het dagelijks mee maken. Ten tweede vind ik het onzin om bang te zijn dat de buren voor mij gaan bellen omdat ik van mening ben dat er ontzettend veel ouders vaker tegen hun kind uit vallen en hun kind daarbij niet mishandelen maar proberen tot de orde te roepen. Als ik eerlijk naar mezelf kijk vind ik dat een aantal dingen beter kunnen en roep daar ook hulp voor in als ik denk dat het uit de hand loopt of schadelijk is voor mijn kind. Mijn stukje staat los van mijn eigen gedrag naar jorian toe maar laat zien hoe ik de spotjes ervaar en ertegenaa kijk. Ik ben vroeger zelf ook mishandeld en toen er onraad werd geroken is het alleen maar erger geworden. Het blijft een heel complex onderwerp. Ik pak jo wel bij zijn arm of bij zijn gezichtje als hij stout is omdat hij anders niet luisterd en me uit jacht of gewoon doorgaat. Ik heb geen makkelijk kind en heb ook hulp voor zijn gedrag. Endat is een gevolg van te weinig slaap en teveel prikkels krijgen. Ik weet wat ik kan en mag doen en ik hoef mezelf niet af te vragen of ik een goede ouder ben of maar eens na moet gaan denken over of ik me aangevallen voel met reden. Want dat is niet zo daarvoor zitten er ook teveel instanties bovenop en ik ben eerlijk in wat ik doe. Als ik schreeuw zeg ik altijd sorry als hij een keer een stevige arm krijgt leg ik altijd uit waarom ik dat doe. En als hij straf krijgt laat ik ook weten waarom hij op de gang moest zitten.jorian is hartstikke gek met mij en we knuffelen wat af ik hou ontzettend veel van hem maar vind zijn gedrag en het feit dat ik overal alleen voorsta soms flink moeilijk. Veroordeel me niet door één stukje. Ik geef mijn mening slechts aan de hand van reactie op een spotje en op reacties van mensen om me heen

Er wordt nergens in die spotjes gezegd dat je als robot moet reageren.

Die spotjes zijn juist bedoeld om mensen na te laten denken hoe ze kinderen met echte problemen kunnen helpen.

Ik denk dat die spotjes ontzettend belangrijk zijn in het doorbreken van een taboe rond mishandeling. Het laat kinderen die mishandeld worden zien dat ze niet vergeten worden. En het laat volwassenen zien dat er een plek is waar ze naartoe kunnen als ze mishandeling vermoeden.

Maar niemand veroordeelt jou denk ik, meer de manier hoe jij tegen de spotjes aankijkt. daar gaat je stukje over..

Ik haal er namelijk wel uit dat het gaat om stelselmatig opmerkingen maken. Dus jij interpeteert het gewoon anders.

Je hebt er toch ook zelf voor gekozen dit stukje te plaatsen? Natuurlijk zijn er heel veel moeders hier die het niet met je eens zijn. Maar er zijn er ook een paar die het wel met je eens zijn.

Ik vind gewoon dat je het erg zwart/wit maakt in je stukje.

Vooral dit stukje vind ik een beetje apart:

"Jeugdzorg word al overstelpt met mensen die hulp nodig hebben en de echte moeten maar weer wachten, en kom nou zeg, hebben we niet allemaal wel eens een dag dat je denkt:"Rot jij maar effe op?"of was je er maar even niet?"

De echte moeten maar wachten? Ik snap dat niet helemaal.... ik ben van mening dat iedereen die bij jeugdzorg aanklopt dat ook echt wel met een reden doet. Wie ben jij om daarover te zeggen dat het niet nodig genoeg is (want dat maak ik eruit op... correct me if I'm wrong)

en nee ik heb nooit dat ik dnek was jij er maar niet...

Ik heb zelf de ervaring met jeugdzorg dat ze er niet zijn als het nodig is. Ze laten veel aan hun lot over en er zijn ontzettend lange wacht lijsten of je word naar het kastje en de muur gestuurd. Ik ben gewoon van mening dat dingen anders moeten. Ik schrijf ook niet dat ik denk was jij maar nooit geboren.en ik vind het jammer dat het als zwart wit word gezien ik heb de ervaring met het amk en jeugdzorg dat ze te lang wachten niets doen of niet weten wat ze moeten doen en met beide instanties ben ik helaas bekend. Degenen die mij kennen weten waarom.ik vind dat mishandeling over het algemeen beter moet worden aan gepakt niet alleen in spotjes maar ook door de instanties zelf. En er moet dieper worden ingegaan op het ontstaan en voorkomen ervan.mensen die mishandelen hebben zelf keihard hulp nodig of weten gewoon niet meer wat ze moeten doen.daar moet ook meer aandacht voor komen niet alleen voor de kinderen ook voor de ouders.

Nou moet zeggen dat ik dat niet uit je eerste stukje haal...

In je stukje heb je het over de echte die niet geholpen worden.. tjah wat is echt en wat niet? Jij stelt dat zo.

Wachlijsten zijn absoluut te lang. Maar jeugdzorg kan daar ook niets aan doen. Elke case is belangrijk.

Heel vervelend dat je zelf in zo een stuatie zit, en het spreekt echt voor je dat je er hulp bij zoekt! Heel goed!

Maar jij hebt het over de spotjes in je stukje en dat ze waardeloos zijn terwijl je juist wil zien dat er meer aandacht voor mishandeling moet komen! ik vind dat de spotjes daar dus echt wel aan bijdragen! snap gewoon niet helemaal dat je kan zeggen dat je ze waardeloos vind en zouden insinueren dat we als robots moeten leven. Vind dat een beetje apart. Dat is alles...

Ben het gewoon met je eerste stukje niet eens.

Met je laatste reactie wel deels

Ik vind de spotjes ook niet goed. Om het heel zwart/wit te zien. Een kind wat alleen over straat loopt, wordt dus automatisch genegeerd thuis, of het huis uit gezet? Een kind wat opgehaald wordt door een vader die sagerijnig is omdat hij een rotdag op het werk heeft gehad, wordt stelselmatig mishandeld? Een kind met een gebroken arm, is automatisch geslagen?

Ja, ik vind dat er beter naar sommige kinderen gekeken moet worden, en ja ik vind ook dat mishandeling meer aandacht verdient. Maar op deze manier vind ik t niet goed.

Qua jeugdzorg deel ik de mening van Saar, die doen of niets, of alles bij kinderen waarbij het niet nodig is. CB idemdito, als je daar een keer laat vallen dat je het soms lastig vindt, doen ze gelijk een melding naar jeugdzorg en/of AMK. Terwijl die ouders misschien alleen maar ff een "offday" hebben omdat ze chronisch slaap te kort hebben of wat dan ook.

Iedereen doet de opvoeding op zijn of haar manier, er is niet te zeggen dat 1 opvoeding de beste is, want elke ouder voedt in zijn/haar ogen het beste op. Ik schreeuw af en toe ook tegen Alayna, en ja het gevolg is dat we elkaar gaan overschreeuwen. Dan haal ik ons allebei uit die situatie door Alayna op de trap te zetten en mezelf buiten. Met een lief stemmetje tegen Alayna zeggen dat ik iets niet leuk vind, of dat ze iets niet mag doen, werkt hier ook niet. Het is ook net maar wat voor karakter jij als ouder hebt, en welk karakter jouw kind heeft. Alayna en ik hebben t zelfde karakter, en dat wil nog wel s botsen. Maar ik kan me voorstellen dat iemand met een rustig en geduldig karakter anders om gaat met de kinderen dan iemand met een minder rustig en minder geduldig karakter. Elke dag leer ik opnieuw een beetje meer geduld te hebben, maar ook hier is het geduld wel s op, en dan schreeuw ik idd ook tegen Alayna, en als ze het helemaal bont maakt (iets wat ze errug goed kan) krijgt ze ook wel s een tik op haar vingers.

Ik ken de spotjes niet maar geef hier ook soms een corrigerende tik. Heel klein tikje op de vingers omdat Axl echt niet luistert. Hem in de hoek zetten, helpt niet. Stem even verheffen ook niet. Hij krijgt woedeaanvallen en dan slaat hij met zijn hoofd op de grond. Hem even negeren helpt dan het best. Of even in zijn kamer zetten om af te koelen. Ik heb nog nooit gedacht: was jij er maar niet. Want ik ben heel blij met mijn kind maar soms is het heel zwaar en dan zou het fijn zijn als hij eens een dagje bij familie terecht kan. Merk het bij mijn broer waar het kindje regelmatig bij de oma gaat logeren zodat zij als koppel eens wegkunnen. Of gewoon eens rustig poetsen. Maar mijn kind weg wensen, neen. Thuis kregen we regelmatig naar ons hoofd geslingerd dat we er beter niet waren met als gevolg dat we allemaal een laag zelfbeeld hebben. En dat wil ik niet voor Axl.

Ik bedoel btw met mijn stukje, dat het gevolg van deze spotjes een heksenjacht zouden kunnen openen. Dat je bang moet zijn om je kind te corrigeren op straat of in de winkel. Dat je niets meer tegen je eigen kind durft te zeggen, want er zou maar s iemand kunnen zijn die het anders opvat, en denkt dat jij je kind mishandelt. Dat je thuis jezelf niet meer durft te zijn, want de buren zouden zo maar kunnen denken dat jij je kind mishandelt.

En dat vind ik het verkeerde van deze spotjes, dat er meer aandacht moet komen voor mishandeling daar ben ik het zeker mee eens. En dat als een kind stelselmatig met een blauw oog of een gebroken arm rond loopt dan kan ik me voorstellen dat je daar vraagtekens bij gaat zetten. Zou ik ook doen, maar ik ben bang dat we een totaal andere kant op gaan slaan door dit soort spotjes. En dat is de kant dat kinderen de baas worden omdat papa en mama geen regels en grenzen durven te stellen omdat er misschien iemand kan zijn die direct een melding doet van mishandeling.

En dan ben je direct voor het leven getekend.

JA maar op straat je kind corrigeren op een streneg manier is ook niets mis mee! Zoals ik al eerder zei, ik schreeuw ook wel eens tegen mijn kind, nou ja... stem verheffen. Echt schreeuwen doe ik nou ook weer niet... heb het 1 keer gedaan, en toen ik dat geschrokken koppie zag ben ik dat heel snel afegeleerd...

Maar ik vind juist dat de spotjes je erop attent maken dat die dingen dus achter gesloten deuren gebeuren. Let er dus op!

Als ik iemand op straat hoor schreeuwen tegen zijn kiind: ik wou dat je nooit geboren was!! Tjah daar zet ik dan toch echt mijn vraagtekens bij...

Ik vind ook dat we er onze ogen en oren voor open moeten houden. Maar ik denk ook dat we er voor moeten waken dat we niet massaal onze kinderen niet meer toe durven te spreken. En dat is mijn gevoel bij dit soort spotjes. Dat je bang word gemaakt om je kind aan te spreken.

Maar dat is dus puur mijn gevoel over deze spotjes, dus in mijn ogen voegen ze niets toe. Behalve nog meer onzekerheid bij ouders die misschien minder sterk in hun schoenen staan en al snel denken "laat ik maar toegeven anders denkt iemand misschien dat ik mijn kind mishandel".

nou ik ben het er eigenlijk nog steeds niet mee eens,

de wachtlijsten etc van jeugdzorg heb ik geen ervaringen mee dus geen idee, vragen bij het cb, tja dat zou wel anders kunnen. maar ik geloof eerlijk gezegt niet dat als ik eens een off day heb en dit bij het cb zou spuien dat hun een melding bij het amk zouden doen. maar dan spreek ik voor ons cb.

hulp daarin tegen vanuit het cb kan wel beter bij ons.

van die spotjes, ik heb er nooti heel goed naar gekeken maar sorry maar als er een klein meisje zo laat alleen over straat loopt, zou ik daar zeker wel mijn vraagtekens bij zetten en dit in de gaten houden, of dat vaker gebeurt.

hier in de wijk spelen ook wel eens kindjes van k zijn leeftijd alleen buiten gewoon overdag,

maar ik vind dat echt onverandwoord,

ik heb daarin nog niks naar het amk gedaan, dan moet ik meer zien en aan de hand zijn, maar misschien is het wel slim om dat te doen, ik weet het niet.

zo'n spotje maakt wel dat je er bewuster over nadenkt

en eerlijk gezegt denk ik dat de spotjes echt heel goed zijn, want kijk wat er voor discussie nu ontstaat!! ik denk dat dat de bedoeling is van de spotjes, er met elkaar overpraten en over discuseren

ja dat vind ik ook! helemaal mee eens!

Over het CB heeft een week ofzo geleden een heel stuk in de krant gestaan. Het zal zeker per CB verschillen, maar er is niet voor niets onderzoek naar gedaan.

Maar zo'n meisje wat over straat loopt kan ook onderweg zijn naar oma. Of naar huis. Ik zal nooit zo maar naar het AMK bellen omdat er een kind (ok, ligt er aan hoe oud het kind is en hoe laat het is) alleen over straat loopt.

En daarbij zou ik het echt niet op prijs stellen als iemand een melding over mij zou maken bij het AMK omdat Alayna een blauwe plek heeft. Kind zit continu onder de blauwe plekker omdat ze gewoon super lomp is, en regelmatig valt. Of omdat ze met vallen iets gebroken heeft.

En dat is wat ik er mee wil zeggen, niet achter alle blauwe plekken, kneuzingen en breuken zit een verhaal van mishandeling. En mijn gevoel achter deze spotjes, geeft mij dat gevoel wél. Dat achter elke "off day" een verhaal van mishandeling zit, dat achter elk kind wat alleen over straat loopt een verhaal van verwaarlozing achter zit.

En nogmaals, ik vind het heel erg goed dat we onze ogen en oren open houden. Maar ik vind ook dat we heel erg moeten oppassen voor een "heksenjacht"

Ik weet niet hoor.

ik ben daar echt niet bang voor eerlijk gezegd. Ik dnek dat iedereen wel snapt dat kinderen vallen, blauwe plekken hebben etc. In het ziekenhuis zullen ze dat ook wel in de gaten houden als je bijvoorbeeld komt met een botbreuk..

Misschien ben ik een overbeschermde ouder, en zelf ook wel overbeschermd opgevoed, maar ik mocht na het eten de deur niet meer uit hoor! En alleen ergens naar toe lopen al helemaal niet. Zeker niet als het buiten al donker zou zijn.

Dus nee in mijn ogen is het niet zomaar een meisje wat naar oma toe gaat of iets dergerlijks. ik denk dat jullie het zo zien dat je na 1 keer het AMK moet bellen.

ik zie de spotjes juist als: let er op! Als je hetzelfde meisje constant over straat ziet zwerven 's avonds let er gewooon op. Als je regelmatig dezelfde ouder (je buren voor mijn part) naar een kind hoort schreeuwen, of eenzelfde kind constant iets heeft en telkens met vage verhalen komt over wat er is gebeurd. Blijf alert!

Ik zie het niet als:

Bel gelijk het AMK als je 's avonds een emisje over straat ziet lopen, of een keer een ouder ziet optreden tegen zijn kind, of een vriendje of vriendinnetje komt spelen en het heeft een blauwe plek.

Zo zie ik het niet.Dus nee bang voor een "heksenjacht" ben ik absoluut niet.

Ik denk ook dat je het zo moet zien Lynne.

Mijn ervaring met het AMK is trouwens dat ze heel zorgvuldig omgaan met meldingen. Dat ze echt niet om een blauwe plek op de stoep staan.

Men vraagt gewoon allert te zijn, vroeger was er denk ik meer sociale controle en tegenwoordig zijn we bang elkaar ergens op aan te spreken.

Vorige week was er iets op tv, dat mensen op het Cb niet teveel loslaten omdat ze bang zijn een traject in te worden geduwd. Dat is echt onzin!

Voordat je in de gedwongen hulpverlening komt moet er heel wat gebeuren. Mensen denken dat het bijv een schande is de mening van een opvoedkundige te vragen; helemaal niet! Die kan je heel simpele dingen aanleren om met je kind om te gaan, juist in situatie's waarin ouders anders mss schreeuwen of een mep uitdelen.

Volgens mij zijn we ook wel een beetje bang geworden dat anderen kritisch tegen onze opvoeding staan; dat willen we niet want we weten immers zelf het beste hoe voor onze kids te zorgen. Terwijl we allemaal wel wat bij kunnen leren denk ik.

Sweety, je stukje laat genoeg stof opwaaien in ieder geval en daar is helemaal niks mis mee!

Beetje opwaaiend stof is idd nooit erg. Maakt een mens weer een beetje meer bewust!

Lynne, en wij waren juist altijd buiten. Nog net niet dag en nacht, maar als het droog was werd er gezegd "ga maar buiten spelen".

Liset, iedereen kan idd wel wat bijleren. Ik neem ook regelmatig tips en trucs mee en probeer wat hier werkt. Ik weet van mezelf dat ik regelmatig te weinig geduld heb, dus probeer daar aan te werken. En kritiek vind ik al helemaal niet erg. Als ik er maar wat van kan leren.

En ik denk dat het voor iedereen verschillend is hoe ze de spotjes opvatten en zien. Als je als buren idd stelselmatig een kind alleen 's avonds laat over straat ziet gaan, dat je dan idd je vraagtekens erbij moet gaan zetten. Maar als het 1x gebeurt niet.

En als je als opa en oma idd stelselmatig de vader van je kleinkind hoort zeggen "was je maar nooit geboren" dat je dan idd gaat praten, helemaal mee eens.

Maar ik blijf van mening dat je dan wel eerst met de ouders moet gaan praten, of met de school van het kind. En dat je niet gelijk een melding doet bij het AMK.

Buitenspelen mochte we wel, ook wel na het eten, maar niet als er niet meer vriendjes of vriendinnetjes waren...

Nooit alleen, of met zijn tweetjes.

Ach het is gewoon ene verschil van inerpertatie :)

Alhoewel ik het met het stukje van Sarah nogsteeds echt niet eens ben, en daar begon de discussie natuurlijk over :)

ik ben bilj te lezen dat mensen er wel bij stilstaan dus, met mijn stukje was ik ook erg benieuwd naar hoe mensen er tegen aan kijken en an verwoord hoe ik ertegenaan kijk dus weer perfect.

dat is dus precies dat ik duidelijk wou maken met mijn stukje dat er nu mensen raar aan worden gekeken om hoe je je knid aan pakt, ik zeg ook niet dat ik continue schreeuw tegen jorian absoluut niet, maar als ik erg moe ben en we hebben een rotdag samen want jo is ook erg koppig en ik ook dan staan we hier ook tegenover elkaar van wie houdt het langste vol.

ik vind niet dat ik mn kind mishandel en ik ben zo onzker over mezelf dat ik dingen ook na durf te vragen bij de thuiszorg die al drie jaar ni huis is, en bij het jeugdzorg.

als ik er niet uitkom trek ik aan de bel, juist om te voorkomen dat het escaleert, maar ik vind het erg jammer dat ik van jeugdzorg toen het echt hkei en keihard nodig is dat ze zeggen mevrouw we kunnen u niets voor u doen we hebben het ontzettend druk ga maar naar de thuiszorg toe, en het cb wijst je ook af omdat ze niet weten wat ze moeten of je naar jeugdzorg sturen en daar werd ik boos en onzeker van want dan vraag je hulp voor een knid dat de kluts helemaal kwijt is, jij als ouder ziet door de bomen het bos niet meer en waar sta je dan?

de ha heeft toen een meldnig naar het amk gemaankt in de hoop dat er beter naar de situatie rond mn ex gekeken zou worden en dat er meer hulp in huis kwam om te zorgen dat jorian en ik er zo min mogelijk last van zouden krijgen omdat hij toen met paniekaanvallen begon en het amk kwam langs gesprek mee gehad en toen?? niets nad niente want er was geen reden voor zorg

Ja dat is heel naar allemaal..

Maar je column gaat heel ergens anders over in mijn ogen, en daar dwalen we een beetje vanaf. Wat jij daar schrijft is heel iets anders dan waar je nu over begint toch?

ik vind het gewoon een beetje een raar stukje waar ik het niet mee eens ben.

ik heb niet alles gelezen, maar het stukje over het kind wat alleen over straat liep of het kind met gebroken arm, moet dan wel mishandelt zijn sprong er wel uit voor mij.

mijn mening is dat deze spotjes er juist zijn om te laten zien dat er heel veel huiselijk geweld is/mishandeling geestelijk of lichamelijk, wat verdoezeld wordt.

gebroken arm: tja hij is van de trap gevallen!

kind loopt alleen over straat vind ik ook niet altijd normaal! want ik mocht dat net als lynne dus ook niet. alleen met vriendjes erbij, maar niet 's-avonds nog alleen over straat. dus daar zouden mensen weleens vraagtekens bij kunnen gaan zetten.

het is lijkt mij om je een inzicht te geven dat er ook in jou omgeving meer gebeurt dan we wellicht denken!

Ik denk dat Saar in haar collumn idd probeert te zeggen wat ik ook al eerder zei. Dat je bang moet zijn om ook maar iets tegen je kind te zeggen, omdat er misschien iemand denkt dat je je kind mishandelt. Niet iedereen is zo, maar er zijn er veel die wel zo denken.

En ook over de "betutteling" vanuit onze regering, over de corrigerende tik die niet meer mag, want wat is een corrigerende tik. Voor de ene is dat een tik op de vingers, voor de ander is dat een flink pak slaag voor de blote kont.

Ik heb het 2x meegemaakt dat ik Alayna aan haar arm pakte omdat ze de eerste keer weg liep terwijl ik met boodschappen liep te zeulen, en ik de opmerking kreeg "je mag je kind niet slaan". Heb toen de opmerking terug gemaakt dat zodra ik mijn kind over straat zou schoppen, ze de politie mochten bellen maar zo niet dat ze hun mond moesten houden. En de 2e keer was toen Alayna zo de straat op wilde rennen naar de auto toe. Toen kreeg ik ook de opmerking dat ik mijn kind niet zo vast moest pakken, heb toen maar lief gevraagd of ik ze dan maar onder een auto moest laten lopen.

En dat bedoel ik ook met heksenjacht, dit soort dingen die zijn er genoeg. Mensen die kijken omdat je je kind aanspreekt, er zijn mensen tussen die wél gelijk jeugdzorg en/of AMK bellen.

ik vind het erg naar voor je sweety dat je slechte ervaringen hebt met jeugzorg en amk, en dat je nergens geholpen lijkt te worden. kun je ook niet terecht bij een opvoedkundigspreekpunt? of andere opvoedkundigen?

maar ik ben het er gewoon niet meeeens dat als je een slechte dag zelf heb (en je kind dan meestal ook) dan je dan maar tegen elkaar moet gaan schreeuwen. als ouder moet je dan de wijste wezen. en ik ga zeker geen krachtmetingen aan wat dat betreft met mijn kids, want ze winnen het toch. en dat is niet wat ik wil.

negeren, gedrag ombuigen, positief benaderen geeft in mijn ogen de beste en meest liefdelvolle resultaten,

en ja ik schreeuw ook wel eens, en nee ik ben daar zeker niet trots op en vind het ook nog eens heel slecht van mezelf. en zou het graag anders willen en doe daar dan ook ontzennend me best voor elke dag weer.

zo ben ik het ook niet eens met als ouder ben je anders en als kind, ja tuurlijk daar ben ik het wel meeeens, maar nietmet dat schreeuwen dan soms wel kan of slaan. nee, als ouder van een temprament vol kind, of zelf een temprament volle ouder zijn, betekend harder werken en de boel zal minder gemakkelijk zijn. maar niemand heeft mij ooit verteld dat opvoeden gemakkelijk is.

zelf wou ik vroeger altijd veel kinderen, maar nu met mijn 2 temprament volle boys, en ik zelf ook niet zo geduldig als ik zou willen zijn. is 2 misschien wel genoeg. dat zijn keuzes die je van te voren niet kan maken, want kinderen en hun karakters kun je van te voren niet verzinnen.

veder gaan die spotjes natuurlijk helemaal niet over een kind dat met een geborken arm loopt en dus mishandel is. nee het gaat erom dat een kind met een gebroken arm mishandelt kan zijn! en dat betekent gewoon ogen en oren ophouden in de omgeving, en niet maar de andere kant op kijken

want 10keer makkelijker is.

nogmaals ik vind het goede spotjes,

veder zou ik er persoonlijk totaal geen moeite mee hebben als er over mijn kids een melding bij het amk word gedaan. ik weet dat ik ze niet mishandel. als iemand een melding zou doen ben ik alleen maar blij dat er om mijn kids word gegeven.

zo hebben we k in de nacht een tijd laten huilen. nou die kan echt klinken alsof die vermoord word. als mijn buurmeisje zou zal huilen en ik wist van niks, zou ik misschien ook wel melding doen bij het amk, want wie weet word ze wel geslagen of seksueel misbruikt,

maar misschien is er ook iets heel anders aan de hand,

maar als je altijd dat laatste denkt, zijn er soms zoveel signalen en gebeurt er niks mee,

lieft duizenden valse meldingen en 1 goede, dan helemaal geen meldingen en 1 dood kind,

lynne: waar het omgaat is dat er een discussie aan word gewakkerd na een mening van een geschreven stukje. ook ik kan niet altijd goed verwoorden wat ik nu bedoel en voel en dat kan wel eens bij worden gesteld. ik vind nog steeds dat de spotjes niet echt bijdragen aan betere zorg, domweg omdat ik die ervaring ermee heb en om me heen ook zie. mijn buren hebben regelmatig iemand van de kinderbescherming over de vloer maar de kids lopen er nog steeds erg onverzorgd bij, ze zijn erg vaak alleen op straat en ik vind ze eigenlijk nog te jong ervoor. tevens blijf ik van mening dat de echte gevallen niet goed gezien worden of juist nog erger worden hierdoor, ik zou zelf vroeger nooit hebben gezegd dat ik mishandeld werd, en toen het werd opgemerkt werd het alleen maar erger. als kind kom je niet gauw naar buiten met dit soort verhalen, pas later althans als ik naar mezelf kijk. daarom vind ik ook dat er meer gekeken moet worden naar deouders, zij moeten ook geholpen worden en niet door een kind uit huis te halen, dat kan een noodoplossing zijn maar ik vind het geen totale oplossing. een kind hoort in een veilige omgeving op te groeien maar wees dan ook zo slim en pak alles aan, met alleen het kind uit de situatie halen ben je er niet vind ik.

laat ze dan ook een spotje maken voor ouders die hun kind slaan, waar zij terecht kunnen en zonder veroordeeld te worden of zonder angst dat hun kind meteen uit huis word gehaald praten over het hoe en waarom om zo een oplossing te zoeken.

maar dat is mijn mening hierover.

ik werk met veel kleine kids en zie veel leed om me heen in gezinnen ook. kinderen die toch verwaarloosd worden etc,

hulp is soms ook gewoon heel moeilijk

en het allerlaatste redmiddel is iemand uit een gezin halen,

dit gebeurt echt niet zomaar.

en natuurlijk maakt jeugdzorg zo'n grote instelling ook missers, er loopt veel vast op burocratie, maar het zijn een blijven ook mensen, met de beste bedoelingen.

vaak kan er ook net niet even dat gedaan worden wat nodig is omdat er zoveel regels zijn, of gewoon weg te weinig kennis.

veel aanpakken zijn ook op ouders gericht, maar ouders moeten wel inzien en willen en kunnen veranderen.

ik vind het wel erg kort door de bocht om te zeggen dat als een ouder een kind slaat het kind gelijk uit huis geplaatst word.

kijk een naar die dominee die vanaf de preekstoel predikte over slaan van de kids, en dit hoogst waarschijnlijk ook bij zijn eigen kids doet. die zijn zeker niet uit huis geplaatst. en er word samen met de ouders gewerkt aan een oplossing maar dan moeten ouders wel willen.

an hier in de omgeving hoor ik vaak alleen maar ouders die slaan wel vinden kunnen, ik zou persoonlijk blij zijn als er meer op straat word aangesproken. en dan is het maar niet altijd terecht dat er wat gezegt word. het gesprek erover word dan wel opgang gehouden.

ik hou nu heel vaak me mond maar dicht wanneer ouders vertellen over een tik die ze uitdelen en dat dat goed is en moet.

ik ben het ook niet eens met slaan en schreeuwen, ook al schreeuw ik zelf ook teveel vind ik zelf, maar ik werk eraan. slaan en dan echt slaan hou ik totaal niet van maar jo heeft wel eens een tik op zijn kont of vingers gekregen. en dat mensen opletten is goed maar het kan ook te erg zijn.

wat an beschrijft vind ik nogal logische reacties om je kind aan te pakken. het zijn vooral de laatste, gevaarlijke situaties waarin je snel moet handelen, vaak doe je dit instinctief.

sommigen denken echter niet verder na en denken meteen het ergste over een kind. ik heb ook liever dat de buren mij er eerst op aanspreken of vragen wat er is, en wat ik zelf ook heb gedaan toen jorian zoveel paniekaanvallen had en de boel s nachts bij elkaar schreeuwde was zelf inlichten, even bij ze aanbellen kort uitleggen hoe de situatie er voor stond en dan was het ook klaar.

zo simpel kan het zijn.

begrip van beide partijen en ze weten wat er aan de hand is.

maar dan alsnog sweety heb ik liever dat mensen te veel opletten dan te weinig.

dan word ik maar 10 keer op straat aangesproken omdat ik me kind bij de arm pak, of omdat hij krijsend in het gangpad ligt door een driftbui.

ik kan daar persoonlijk echt niet meezitten.

zelf denk ik dat je er misschien eerder meezit als je jezelf er niet 100% achter staat bij wat je doet.

maar goed dat kan ik niet beoordelen

ik heb zelf lieveder dat ik 100 keer verkeerd aangesproken word, of andere mensen en misschien wel 1 keertje goed.

veder denk ik dat deze spotjes juist op de buis komen omdat er nog veel te weinig meldingen gedaan worden bij het amk

als iedereen zo oplettend was waren de spotjes helemaal niet nodig

en dat zal ook best per regio verschillen

wij hadden idd ook de buren ingelicht over het te laten huilen, maar daarvoor werd hij ookal 6keer per nacht krijzend overstuur wakker, toen zeiden ze dit ook wel eens.

maar bijv veder op in de buurt zie ik altijd kleine kids zonder toezicht opstraat, ik durf hier niks van te zeggen ken deze mensen niet, en wonen net te ver weg,

dan ben ik misschien een lafbek, maar ik denk dat dat in veel gevallen zo is

mensen bemoeien zich niet veel meer met elkaar, en als je je met elkaar bemoeid dan is het gelijk fout en moet je het toch zelf weten als ouder.

ik vind het heel goed dat de regering zich dan maar met ons als ouders bemoeid.

een corrigerende tik word verboden gewoon omdat er uit onderzoek is gebleken dat wanneer er eenmaal geslagen word al is dit maar zachtjes, tik op de vinger, tik op de billen je sneller wel steeds harder gaat slaan en dat kan weer uitmonden in kindermishandeling.

Zo! en dat mama?? vind ik een onwijs goede reactie!!

Ben het met elk woord eens... denk er precies zo over! Dus kan er ook neits aan toevoegen eigenlijk...

woorden uit mijn mond!

Goeie discussie hier!

Ik denk idd dat je t op verschillende manieren kan interpreteren.

Een tik geef ik niet, hij wil me nog wel eens een klap geven en dan wil ik kunnen zeggen dat mama dat ook niet doet, maar zo vastpakken als An beschrijft gebeurt hier ook wel eens.

En er is nogal een verschil vind ik tussen schreeuwen en je stem verheffen. Hier maakt t vooral indruk als ik m bij zn arm beet pak en m in de hoek zet zonder iets te zeggen maar met mn gezicht op onweer.

Maar dat zal bij elk kind anders zijn.

Ik sluit me volledig aan bij Lynne en Mama??

Vind het wel erg oké dat dit onderwerp zo eerlijk en open besproken en over gediscusseerd wordt!

@Mama, dan is het nog steeds de manier waarop ik aangesproken wordt. Als ik ineens een opmerking krijgt dat ik mijn kind niet moet slaan terwijl ik ze alleen bij de arm pak, dan schiet mij dat in t verkeerde keelgat. En als ik een opmerking krijg als ik alayna terug trek omdat ze zo de straat over wil steken, dat ik mijn kind niet zo mag aanpakken. Dan schiet mij dat toch in t verkeerde keelgat en vind ik het personlijk gewoon niet prettig.

Maar ook dat zal per persoon verschillen, en zal dat ook te maken hebben met je karakter. Ik hoef mezelf niet te verdedigen over mijn manier van opvoeden, want dat is mijn manier die voor mij goed is, maar hier en daar nog wel wat beter kan. Maar ik vind het personlijk gewoon niet prettig als iemand daar (die ik niet ken) een opmerking over maakt die voor mijn gevoel op dat moment nergens op slaat.

An: laat duidelijk zijn, dat bij iedereen de opvoeding hier en daar nog wel wat beter kan zijn, want we zijn nou eenmaal mensen en mensen zijn niet foutlous, zoals ook geen enkel opvoeding foutloos gaat, zolang ons doel als opvoeder goed is, doen we het goed, maar helaas is NIEMAND perfect!

Kan me overigens ook voorstellen dat je het rot vind op die manier aangesproken te worden. Dat zou ik namelijk ook vinden. Houd niet weg dat ik het wel oké vind als mensen elkaar durven aan te spreken, alleen kan het tact soms een heel stuk beter

nou Linda, dat eerste stukje is net wat ik ook wou zeggen.

Niemand is perfect, ook hier niet.

Sweety, ik vind het gewoon dapper dat je voor je mening uitkomt, en ik ben er zeker van dat Florian goed opgevoed wordt hoor. dat dit dus niet over jou gaat.

De discussie hier is idd goed om er eens bij stil te staan, maar je moet idd opletten voor een heksenjacht...

Ik ben ook niet voor een tik geven zoals ik al zie, maar verbieden????

Ik heb als kind af en toe een tik gekregen ja, en ik verdiende die steeds. Ik kan ze me zelf allemaal herrinneren, dus hebben ze wel indruk gemaakt en het beoogde effect gehad.

Soms sta je machteloos als niets helpt he.

Als lerares ken ik genoeg manieren om een kind tot orde te roepen, zonder hier lichaamlijk voor te worden, maar wat doe je als iets helpt???

Idd, vastnemen bij de arm, om hen even te doen schrikken (heb ik zelf ooit van een pedagoog als tip gekregen)

ach, ik denk dat die spotjes als 'wake- up- call' bedoeld zijn...

ik denk dat de manier waarop iets gezegd of gedaan word ook erg uitmaakt.

als je meteen zo word aangesproken alsof je altijd zo met je kind omgaat en er niet goed naar de gevaren van die situatie word gekeken dan heb ik liever dat mensen zich stilhouden maar met andere gevallen mogen mensen best op een bepaalde manier hun mond opentrekken.

laten we maar wat meer met zijn allen op elkaar gaan letten maar niet op de manier zoals dat gestimuleerd word via de spotjes nl met zijn allen achter internet kruipen en daar kijken wat je kan doen en dan uitkomen bij een melding maken bij het amk.

lekker dan voor degenen die er geen weet van hebben of waar niets aan de hand is, die staan dan ineens flink voor paal en je schrikt er ontzettend van kan ik je vertellen.

bij mij is de melding dan wel gedaan in overleg maar dan nog... ik ben er erg onzeker van geworden en onzekerheid is bij mij de hoofdreden dat ik steeds twijfel over of ik het wel of niet goed doe als moeder zijnde.

over je reactie, mama??

laat de regering zich maar wat meer met de normen en waarden gaan bemoeien en zich wat beter en sterker maken voor de minima gezinnen dat neemt ook al heel veel stress weg, laat ze maar meer kijken naar hoe ze de boel beter kunnen laten draaien ipv mensen attent te proberen te maken op iets en dan vervolgens zelf hun kop in t zand te steken of ze aansporen om op een achterbakse, want zo komt het in mijn ogen over, manier mensen elkaar op de vingers te doen tikken.

kom op zeg, laten we in gesprek komen met elkaar, laten we elkaar om advies vragen en eens wat opener zijn naar elkaar want elke leeftijd en fase heeft zijn leuke en minder leuke kanten.

ik merk in mn omgeving dat als ik open ben er vanzelf verhalen komen van mensen die ergens tegenaanlopen en zodoende nu meer vertrouwen krijgen in zichzelf of hun manier van doen, gewoon alleen al door het horen van een ander dat zij dat probleem ook hebben bij hun kind of kinderen.

denk dat de instanties er ook mer aan moeten doen om hun bureaucratische gehakketar maar aan moeten pakken en over moeten gaan tot een zinvolle actie. samen sterk gaan staan voor mensen die het nodig hebben en ze niet van het kastje naar de muur sturen maar aanpakken en helpen!

Dat zou zoveel schelen!

'laten we maar wat meer met zijn allen op elkaar gaan letten maar niet op de manier zoals dat gestimuleerd word via de spotjes nl met zijn allen achter internet kruipen en daar kijken wat je kan doen en dan uitkomen bij een melding maken bij het amk.'

Goh.. wij hebben echt een totaaaaal andere visie op dingen geloof ik haha!

en dat is niet erg natuurlijk, maar ik kan gewoon moeilijk begrijpen dat jij dit zo interpeteert!

Natuurlijk schrik je ervan als er een melding over je gedaan wordt. Dat lijkt me niet meer dan normaal... maar ik kan gewoon niet geloven dat iemand een melding maakt om niets, om 1 uitschieter of iets dergerlijks..

Mocht dat wel zo zijn dan is dat heel erg en heel jammer. Maar aan de andere kant. Als je niets te verbergen of te vrezen hebt?

Denk dat ze wel proffessioneel genoeg zijn de problemen van elkaar te onderschijnen. waar dus echt iets aan de hand of niet.

Ik vraag me af wat er in jou ogen gebeuren moet dan? En dan bedoel ik echt concreet.

het is als buitenstaander heel moeilijk om mishandeling te herkennen bij een kind. volgens mij moet je dan dicht bij de familie zijn om dat te kunnen vermoeden. bv school of kdv. ik ken hier amper kinderen uit de buurt.

Snap sommige dan echt niet als ze zeggen dat ze twijfelen om hun kind te corrigeren. dat snap ik echt niet.

ik ben een temperamentvolle dame en kan zeker heel vaak niet mijn beheersing houden BEHALVE als het om mijn zoon gaat. Ik blijf altijd rustig maar kan natuurlijk wel geirriteerd zijn, of boos en ook verhef ik mijn stem wel eens naar hem maar het is altijd kortdurend. preken, boos blijven, schreeuwen heeft allemaal geen zin bij een kind en dat doe ik dus ook niet.

als je je aangesproken voelt door de filmpjes, opmerkingen of meningen van ander vertrouw je dus eigenlijk ook niet helemaal op je eigen gevoel qua opvoeden.

ik vind dat een heleboel kinderen tegenwoordig vervelend zijn, geen respect voor anderen hebben of spullen. (ik heb het nu ook over de wat oudere kinderen uiteraard)

zeker bij de pubers... die alles willen, egoistisch zijn en heel erg materialisties ingesteld. uiterlijk vertoon is heel belangrijk.

Hoe komt dat nou????

Het is al misgegaan in de dreumesfases en daarna de peuterfase en ga zo maar door. mensen lijken wel bang op te gaan opvoeden omdat ze bang zijn uitgemaakt te worden voor mishandelaar of iets dergelijks. er heeft nog nooit iemand gereageerd op straat als sven weer eens niet luisterde. IN de winkel fluister ik in sven zijn oor als hij niet luistert maar dan wel boos en hij begrijpt dat heel goed. net als boos kijken.

zoals ik al eerder zei..je weet zelf wel het beste hoe je het doet!

Mensen willen allemaal perfect opvoeden, maar wat is dat nu eigenlijk precies? En worden onze kinderen daar uiteindelijk wel gelukkig van???

Denk dat dat wel belangrijke vragen zijn in deze.

Precies Debbes wat is dat nou eigenlijk!!!!!!??? ik denk dat iedereen daar een andere defenitie op heeft!! ik vind persoonlijk dat een ander daar helemaal niks mee te maken heeft hoe een ander zn kind opvoed, de een vind wel dat een corricerende tik kan en de andere vind het echt niet kunnen!

dan denk ik lekker belangrijk!!!! het is hun opvoeding en daar heeft een ander eigenlijks niks mee te bemoeien toch?

En dan heb ik het niet over kindermishandeling hoor, als ik zou merken dat iemand lichamelijk of psycisch mishandeld zou worden zal ik direct een melding maken voor de toekomst van het kind, en daar ging het spotje ook om..meer allert blijven.!!